Trabzon’un Yıllardır Aradığı Aşk
26 Kasım 2009
Numan Alper Şahin
Yıllardır aradığı aşkı bir türlü bulamadı Trabzonspor. Geçen senenin başında tam buldu, yaklaşıyor derken Ersun Hoca’yla da yollar ayrıldı. Hâlbuki Trabzonspor son yıllarda oynadığı en iyi futbolunu oynuyordu Ersun Hoca’yla. Şimdi ise giden son isim Hugo Bross. Peki, niye bir türlü Trabzonspor istediği gibi ilerleyemiyor?
Yılların gösterdiği bir şey var ki o da bir takımın Türkiye liginde başarılı olması için mükemmel bir kadroya ihtiyacının olmaması. Ama her zaman kadrosunda alternatif isimler bulundurmalı. Özellikle forvet hattında.
Trabzonspor Umut Bulut’un ve Gökhan Ünal’ın formsuzluğunda yıllarını harcıyor. İki senedir Trabzonspor forvetleri Guiza’nın her gece rüyasına giren pozisyonlarda topu öylesine kötü kullanıyorlar ki genç forvetler sayelerinde güven depoluyor. Takımdaki diğer oyuncular da ancak kendi bölgelerine yetebildikleri için skor tabelası mundar edilmiş bir hamsi gibi Trabzonlu için büyük bir kabus. Gol atamayınca da futbolun en basit kuralı utanmadan, arlanmadan bir ana fikir oluyor her Trabzonspor maçına umarsızca: “Atamayana atarlar.” Bu çerçevede de kötü gidişat şaşırtıcı olmuyor. Fenerbahçe kronik Guiza gribinden dolayı geçen sene, Beşiktaş ise Mustafa Denizli’nin Bobo’dan sol açık hayali ve forvette ar-ge çalışmaları yüzünden bu sene gol atamayınca puan kaybedildiğini birinci elden öğrenmiş oldu. İbret olmalı bu takımlar diğer takımlara.
Bu seneyi gözden çıkaran Trabzonspor’da yeni teknik adamlar bu sorundan yakından ilgileneceklerdir muhakkak. ‘15 doktora bedel Of-Trabzon yaylası’ da bir çare olabilir forvetler için. Bu sene içinse Gökhan Ünal ve Umut Bulut formuna döndüğü gün Türkiye karadenizden gelen dalganın ne kadar sarsıcı olabileceğinin farkına varacaktır. Geçmiş yıllardan biliyoruz; iyi bir Trabzonspor zevkli bir Türkiye ligi demektir.

